جمعه, ۱۴ آذر , ۱۳۹۹ 19 ربيع ثاني 1442 تعداد کل نوشته ها : 277 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 9×
  • آمار سایت

  • خواص متفاوت داروی شافیه
    ۰۷ آبان ۱۳۹۹ - ۱۵:۱۲
    بازدید 17
    0
    خواص داروی شافیه پس از گذشت ده ماه برای زهره سوداء و صفراء که آدمی را مضطرب و پریشان می کند و برای تب درونی و پریشانی عقل مفید است. یک عدس آن را صبح ناشتا و به هنگام خواب، به همراه سرکه و سفیده تخم مرغ با هر روغنی که خواستی باید مصرف کرد.
    ارسال توسط : نویسنده : عباس نوازی منبع : کافی در طب اسلامی (109تا 115).

    خواص متفاوت داروی شافیه

    پس از گذشت ده ماه برای زهره سوداء و صفراء که آدمی را مضطرب و پریشان می کند و برای تب درونی و پریشانی عقل مفید است. یک عدس آن را صبح ناشتا و به هنگام خواب، به همراه سرکه و سفیده تخم مرغ با هر روغنی که خواستی باید مصرف کرد.

    پس از گذشت یازده ماه برای زهره سوداء که بی تابی و وسواس را در پی دارد مفید است ، صبح ناشتا یک نخود آن را با روغن گل و به هنگام خواب یک نخود آن را بدون آن باید مصرف کرد.

    پس از گذشت دوازده ماه به همراه آب مرزنجوش برای فلج جدید و کهنه مفید است. به اندازه یک عدس آن را باید مصرف کرد و به مدت دو روز پاهای او را پیش از خواب با روغن و نمک چرب کرد و از خوردن سرکه و شیر و سبزیجات و ماهی پرهیز کرد. و پس از آن هر چه خواست بخورد.

    پس از سیزده ماه برای دملی که در شکم به هم رسد و برای خنده بی جهت و بازی با ریش مفید است. یک نخود آن را با آب سداب باید تفت داد و اول شب مصرف کرد.

    پس از گذشت چهارده ماه برای همه سم ها مفید است هر چند پیش از مصرف دارو مسموم شده باشد. تخم بادنجان را کوبیده روی آتش تفت داده و صاف کرده و باید به هنگام سحر یک نخود از این دارو را با آب گرم ، یک، دو ، سه و یا چهار بار ونه بیشتر مصرف کرد.

    شافیه

    پس از پانزده ماه برای جلو گیری از زیان جادو ، گرمی، سردی وارواح مفید است. یک فندق آن را با خرما تفت داده و به هنگام خواب خورده و در آن شب و فردای آن ننوشد تا اینکه به مقدار زیاد اطعام کند.

    پس از شانزده ماه، نصف عدس آن را با آب باران تازه از همان روز یا همان شب، و یا با تگرگ تفت داده و تا چهار روز، هر روز سه نوبت صبح ، عصر و به هنگام خواب، به چشم کسی که کوری کهنه یا جدید دارد، کشیده می شود. اگر خوب نشد این کار را باید تا هشت روز ادامه داد. به اذن خداوند تا به روز هشتم نرسیده خوب خواهد شد.

    س از گذشت هفده ماه، به همراه روغن پاچه گاو،نه گوسفند، به اذن خداوند، برای درمان جذام مفید است. یک فندق آن را به هنگام خواب وناشتا باید مصرف کرد و با یک حبه آن بدنش را به شدت چرب کرده و مالش داد. مقدار کمی از آن را نیز به همراه روغن زیتون یا روغن گل، باید در آخرین ساعات روز وداخل حمام ، درون بینی او ریخت.

    پس از گذشت هجده ماه، به اذن خداوند برای سفیدی پوست که شبیه پیسی است با این تفاوت که پوست را می شکافد و خون می آید مفید می باشد.
    بعد از طلوع فجر به اندازه یک نخود آن را با روغن فندق یا بادام تلخ و یا روغن صنوبر باید مصرف کرد. و یک حبه آن را با روغن در بینی ریخته و به همراه نمک به بدن مالید. نباید در اندازه و ویژگی این داروها تغییری داد. اگر دگرگون شود، تاثیر آن نیز دگرگون شده وهیچ فایده ای نخواهد داشت.

    پس از گذشت نوزده ماه، آب انار شیرین و به اندازه یک حبه حنظله تهیه و در حالت ناشتا ، به همراه آب گرم، برای درمان ناهنجاریهایی چون سهو و نسیان و بلغم به جوش آمده و تب کهنه و جدید مصرف می شود.

    پس از گذشت بیست ماه، به اذن خداوند ناشنوایی را درمان می کند. آن را در آب کندر خیسانده و سپس آب را از آن جدا کرده و به اندازه دانه عدس کو چک درون گوش وی ریخته می شود. اگر شنوایی به وی برنگشت، روز بعد به همین مقدار به درون بینی کشیده می شود و باقیمانده آن به سر وی ریخته می شود. و همچنین برای بیمار مبتلا به برسام، آنگاه که سنگین شودو زبانش بلند شود نیز مفید است. ابتدا یک دانه انگور ترش و سپس از آن دارو به وی داده می شود که سودمند واقع خواهد شد و درد او را کاهش خواهد داد.
    هر چه این دارو کهنه تر شود بهتر بوده و به مقدار کمتری باید استفاده شود.

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.