حدیث روز
امام صادق (ع) : بر تو باد دعا کردن زیرا درمان همه بیماری ها دعاء است.

سه شنبه, ۲۹ مهر , ۱۳۹۹ 4 ربيع أول 1442 تعداد کل نوشته ها : 127 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 4×
  • آمار سایت

  • عسل در کافی در طب سنتی (بخش دوم)
    ۰۸ شهریور ۱۳۹۹ - ۱۳:۳۲
    بازدید 3
    1

    عسل در کافی در طب سنتی آنچه در روایات درباره عسل آمده: عسل شفای همه درد ها است. عسل+ کندر+ قرآن خواندن برای رفع بلغم مفید است. عسلی که با مال همسر خریده شود+ آب باران برای بسیاری از بیماری ها مفید است. عسل+ شیر بسیار مفید است. لیسیدن عسل از بهترین شفاها است. عسل […]

    ارسال توسط : منبع : کتاب کافی در طب اسلامی ایرانی صفحه52

    عسل در کافی در طب سنتی

    آنچه در روایات درباره عسل آمده: عسل شفای همه درد ها است. عسل+ کندر+ قرآن خواندن برای رفع بلغم مفید است. عسلی که با مال همسر خریده شود+ آب باران برای بسیاری از بیماری ها مفید است. عسل+ شیر بسیار مفید است. لیسیدن عسل از بهترین شفاها است. عسل برای تقویت حافظه، قلب، رفع سردی سینه، جلا دادن قلب مفید است. پربرکت، مایه حکمت و حکمت آور است. عسل+ سیاه دانه را فراموش نکن.( یعنی همیشه مصرف کن) باد شکم و تب را رفع میکند.

    حتما همه باید هر روز حداقل یک قاشق عسل بخورند.

    درباره خواص درمانی عسل همین یک جمله را بگویم: شما نمی‌توانید بیماری پیدا کنید که عسل، در پیشگیری و درمان آن بیماری مستقیم یا غیرمستقیم تاثیر نداشته باشد. همه باید هر روز عسل بخورند. البته متناسب کردن آن با مزاج و خصوصیات بدن خودمان لازم است. یعنی افراد گرم به آن لیمو ترش اضافه کنند. یا همراه غذا های سرد یا داروهای سرد، میل کنند.

    عسل در قرآن کریم

    قرآن می فرماید:”فیه شفاء لناس، برای همه مردم شفایی دارد.”

    در حالی که قرآن درباره خود قرآن می فرماید:”شفاء للمومنین، قرآن شفا برای مومنان است”. یعنی اگر کسی ایمان نیاورد، نمی تواند از قرآن شفا ببرد.

    در روز به اندازه چند برابر یک قاشق شکر و قند و مربا و کیک و… می خورید. پس اگر از وزن آن ها کمکم کنید حتی می توان در روز ۳ قاشق عسل خورد. البته امکان مالی ندارید، عسل تهیه شده از شکر هم مفید است. چون زنبور آن را به عسل تبدیل می کند. ولی بیماران دیابتی و مانند آن، باید عسل طبیعی تر( که ساکارز آن کم باشد) بخورند. البته زنبورداران می‌توانند به جای شکر، شیره چغندر و شیره نی شکر را قبل از تبدیل به قند از کارخانه بخرند و بعد عرقیات‌گیاهی اضافه کنند و به زنبور بدهند، این روش یک انقلاب در تهیه عسل ایجاد می‌کند.

    عسل طبیعی شکرک میزند، شکرک نزدن عسل نشان از شکری بودن آن یا جوشاندن عسل دارد. جوشاندن عسل اگر درون آب گرم باشد اشکالی ندارد ولی اگر مستقیماً روی شعله قرار بگیرد از خاصیت عسل می کاهد ختی برخی می‌گویند: که عسل می میرد.

    تعداد بیماری‌ها و آثار آنها که با عسل بهبود می‌یابند، در کتب و منابع تفصیلی آمده و با روش‌های علمی ثبت شده است. ولی قطعا آیه قرآن که” برای همه مردم در اثر شفایی هست” کاملاً درست است. پس هرگز اثر را از برنامه روزانه خود حذف نکنید و می‌توانید آن را به اشکال مختلف که بیان شد مصرف نمایید. در حال حاضر عسل شکر از کره و پنیر و… ارزانتر است.

    از روش‌های ارزان سازی هزینه های زندگی این است که هر سال در ابتدای پاییز یک حلب( حدود ۲۵ کیلو)، عسل بخرید. و عسل هم لازم نیست خالص باشد. همانطور که گاو علف میخورد و شیر میدهد، زنبور، شکر را می خورد و بعد عسل تولید می کند با این روش هزینه عسل سالانه شما حدود یک پنجم می شود اگر هر خانواده دو کیلو در ماه عسل بخورد، در سال ۲۵ کیلو می شود یعنی یک حلبی.

    افراد سرد مزاج و بیماران باید بیش از یک قاشق میل کنند.

    امام صادق علیه السلام درباره اهمیت عسل می فرمایند: مردم طلب سلامتی نمی‌کردند به غیر از عسل، مثل خوردن عسل. یعنی اگر مردم فوائد اثر را می دانستند بیماران خود را جز با عسل درمان می کردند.

    پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در این باره فرمودند: هرگز این دو شفا را رها نکنید: عسل و قرآن.

    امام باقر علیه السلام فرمودند: مقداری تربت حسین علیه السلام و آب باران برگیر و کمی عسل و زعفران به آن اضافه کن و برای شفای بدن بین بیماران شیعیان تقسیم کن.

    امام رضا علیه السلام درباره اهمیت مصرف عسل فرمودند: شفای هر دردی به است و هرکس ناشتا اندکی عسل با کندر بخورد، بلغم را قطع و صفرا را شکسته و زهره سودا را ریشه‌کن و ذهن را صفا داده و حافظه را تقویت می‌کند.

    همانطور که اسید، خیلی چیزها را از جمله پوست و بدن را میسوزاند، بدن انسان در اثر زیاده‌روی در خوردن گرمی، سردی، ترشی و تلخی، حالت اسیدی یا بازی پیدا می کند. در این حالت تا چند روز کلیه ها به شدت فعال می شوند، تا خون را متعادل کنند( یعنی PH خون ۷٫۴ شود) ادامه و تکرار زیاد غذای نامتعادل از نظر مزاج، کلیه ها را تخریب از کار می‌اندازد و از طرفی اعصاب مرکزی را به تدریج از بین می برد. مخصوصاً حالت اسیدی که مانند اسید، اعصاب می‌برد. پس برای سلامت کلیه، اعصاب، مغز و همه بدن، باید مزاج غذای ما متعادل باشد. یعنی سردی را با گرمی و خشکی را با طریق اصلاح کرد.

    نکته جالب اینجا است که عسل، بهترین غذا برای تنظیم تعادل اسیدی و بازی بدن است. این نکته در سلامت بدن شاه‌کلید و بسیار اساسی است. همه باید عسل بخورند، سرد مزاجان بیشتر و گرم مزاجان کمتر و گرم مزاج ها می توانند شربت عسل را با لیمو ترش تازه میل کنند، تا گرمی عسل برای آنها مشکل درست نکند. افراد سردمزاج چون غالباً ترش ها، آنها را اذیت می کند، معمولاً ترشیجات، کمتر مصرف می کنند و از طرفی مصرف ترشیجات طبیعی برای سلامتی ضروری است. از این رو افراد سردمزاج نیز بهتر است بعد از مصرف ترشیجات، عسل میل نمایند.

     

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.