جمعه, ۷ آذر , ۱۳۹۹ 12 ربيع ثاني 1442 تعداد کل نوشته ها : 277 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 9×
  • آمار سایت

  • فرایند تولید عسل به وسیله زنبور
    ۱۳ آبان ۱۳۹۹ - ۲۲:۱۲
    بازدید 12
    0
    تولید عسل هر زنبور عسل که به صحرا می رود تا مجدد به کندوی خود برگردد، زمان رفت و برگشت و جمع آوری محصول سه دقیقه طول می کشد، در حالی که هر ساعت به طور متوسط ۲۵۰ گل را می مکد و از شیرۂ گل که در شهددان گل قرار گرفته می مکد
    ارسال توسط : نویسنده : عباس نوازی منبع : معجزات درمانی عسل و انگبین (57 تا 58)

    چگونگی فرایند تولید عسل به وسیله زنبور

    هر زنبور عسل که به صحرا می رود تا مجدد به کندوی خود برگردد، زمان رفت و برگشت و جمع آوری محصول سه دقیقه طول می کشد، در حالی که هر ساعت به طور متوسط ۲۵۰ گل را می مکد و از شیرۂ گل که در شهددان گل قرار گرفته می مکد. زنبوری که صبح برای مکیدن شهد گل مأموریت می یابد، عصر همان روز به کار دیگر مشغول می شود و یا اگر دو روز شیره گل بمکد و ببرد، روز سوم پولن (گرده ی گل) را می برد. آنچه برای زنبور اهمیت دارد، پرورش گیاه مورد علاقه وی و وجود آن تا شعاع ۳ کیلومتری کندو است، و این که آیا حلقه گل عمیق است و زبان زنبور به ته آن می رسد یا نمی رسد.

    تولید عسل

    زنبور در بین راه مقداری دیاستاز از نوع اینورتاز به داخل آن ترشح می کند و مقداری از آب شهد از کیسه، جذب بدنش می شود. سپس به کندو رفته و شهد نارس را به داخل سلول هایش ریخته و هنگام شب از کندو خارج نمی شود. زنبور عسل شهد را مجددا به داخل کیسه ذخیره خود برده و دوباره آنزیم دیاستاز را به آن می افزاید و همچنین رطوبت آن را جذب می کند. این عمل را آنقدر انجام میدهد تا شهد کاملا غلیظ شده و تبدیل به عسل رسیده گردد. ملاحظه می فرمایید تهیه عسل کار بسیار دشواری است که هر زنبور در طول زندگی اش فقط یک قاشق مرباخوری از آن تهیه می کند. در نهایت زنبور برای تمیز ماندن عسل روی آن را با یک لایه موم می پوشاند و موم عسل بر خلاف تصور بسیاری از مردم، مدفوع زنبور نیست.

    غذای ملکه زنبور عسل چیست؟

    نوعی عسل به نام شاه انگبین جهت تغذیه ملکه تهیه می شود که اکسیر طول عمر نامیده می شود، چون عمر زنبورهای کارگر تابستانی ۶ تا ۸ هفته است، در حالی که عمر ملکه که از شاه انگبین تغذیه می کند چهار تا پنج سال است. به عبارتی عمر ملکه زنبور در حدود ۵۰ برابر عمر زنبورهای کارگر می باشد.

    عسل یک شیرین کننده چسبناک است که به طور طبیعی توسط زنبورها برای تغذیه شخصی خود درست می کنند.

    عسل از قرن ها پیش هم به عنوان غذا و هم به عنوان دارو مورد استفاده بشر قرار می گرفته. پرورش زنبور عسل به منظور تهیه عسل، بر می گردد به ۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح. برای مدت ها عسل به عنوان یک ماده خوراکی مقدس و نادر شناخته می شده. در زمان باستان از عسل بیشتر در مراسم مذهبی به عنوان مادهای برای تکریم خدایان استفاده می شده. همچنین از عسل برای مومیایی کردن مردگان نیز بهره می جستند. از این گذشته به عنوان دارو و وسیله ای برای آراستن و زیبایی نیز به کار می رفته. در تاریخ این طور آمده که برای مدت ها، تنها خانواده های ثروتمند، توان استفاده از عسل را داشتند چرا که این ماده آنقدر گران بوده که تنها خانواده های متمول قدرت خرید آن را پیدا می کردند.

    پرستیژ عسل برای قرن ها ادامه داشت تا زمانی که طرز تهیه شکر تصفیه شده از چغندر قند و نیشکر «کشف» شد. از آنجایی که تولید شکر در مقادیر انبوه، گسترش پیدا کرد و از قیمت مناسبی نیز برخوردار بود، توانست جای خود را در میان مردم باز کند. به مجرد جلب توجه مردم به شکر، عسل در مصارف آشپزی جای خود را به شکر داد. هر چند عسل هنوز هم به عنوان یک ماده شیرین کننده شناخته می شود، اما بیشتر برای مصارف دارویی و شیرینی پزی مورد استفاده قرار می گیرد.

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.