چهارشنبه, ۵ آذر , ۱۳۹۹ 10 ربيع ثاني 1442 تعداد کل نوشته ها : 273 تعداد نوشته های امروز : 3 تعداد اعضا : 9×
  • آمار سایت

  • مقدار آب موجود در شهد عسل
    ۱۰ آبان ۱۳۹۹ - ۱۵:۵۵
    بازدید 25
    0
    آب شهد عسل * عسل رسیده از ۲۵-۱۸ درصد و به طور متوسط ۲۲% آب دارد و وزن مخصوص آن ۳۵/۱ – ۴۸/۱ و متوسط ۳۵/ ۱ است.
    ارسال توسط : نویسنده : عباس نوازی منبع : عسل تالیف دکتر خیراندیش ص 48-49

    مقدار آب شهد عسل

    آب شهد عسل بر حسب رطوبت و حرارت

    * عسل رسیده از ۲۵-۱۸ درصد و به طور متوسط ۲۲% آب دارد و وزن مخصوص آن ۳۵/۱ – ۴۸/۱ و متوسط ۳۵/ ۱ است.

    * عسل ماده ای به شکل کره و ژلدار محسوب می شود .

    ۱۰۰ گرم شهد عسلی بعد از تبخیر ۲۸ گرم می شود یعنی سه چهارم وزن شهد عسلی از دست می رود و لذا برای تعیین وزن عسل با در دست داشتن شهد عسلی می توان آن را در ۲۸/۰ ضرب کرد و این ضریب تا ۳۶/۰ بر حسب غلظت آب شهد عسلی متغیر است.

    اما آب شهد عسلی هنگام تبدیل به عسل چگونه است؟

    صرف نظر از تبخیر در برابر اشعه ها یک نوع اخراج مستقیم آب به وسیله ی زنبوران به عمل می آید که اولین دفعه در سال ۱۸۶۸ آقای باتاز  P. Bataz در رساله ی کوچک خود به نام (حفره ی پرورش زنبورهای عسل) گزارش داد:

    وی دید که زنبوران هنگام پرواز در هوا قطرات کوچک و ریز و سبک آب را به شکل یک دانه ی باران به خارج پرتاب می کنند (شهد عسل وارد چینه دان می شود. زنبور در خود یک جریان بر قرار می کند و بدین طریق از بین می رود. ۵۰ درصد آن چه فیلتر شده در لوله های مالپیگی و بعد در امعاء زنبور که آنها را به شکل باران کوچک به خارجپرتاب کرده است).

    فرایند تبدیل شهد به عسل

    در چینه دان زنبور (که به وسیله ی آقای م. برتوله M. Berthelot کشف شد )یک نوع دیاستاز به نام انورتین یا سوکرازکه از غدد بزاقی به دست آمده است.

    انورتین روی ساکاروز موجود در شهد عسلی با عمل هیدراتاسیون، شکر را به طریق زیر به هم می زند.

    C12H2201+ H2O = C6H12O6 + C6H1206

    لذا چینه دان زنبور یک کارخانه ی شیمیائی کوچکی است. به طریق فوق مقدار زیادی از ساکاروز شهد عسلی به قندهای ساده تر گلوکز و لولز تبدیل و در ضمن شهد عسلی نیز به عسل مبدل می گردد.
    زنبور با سوکراز خود سه چهارم ساکاروز موجود در شهدهای عسلی را تغییر می دهد و از عجایب این است که اگر ماده ی فعاله ای در گیاه بوده باشد به خصوص اگر آن ماده استفاده ی طبی و شفابخش داشته باشد بدون کاست و با خاصیت اصلی وارد عسل میگردد یعنی آنچه را گیاه خود از شفابخشی دارا است و به شهد عسلی وارد کرده بدون کاسته شدن به عسل وارد ساخته بلکه عسل خود، خواص درمانی دیگر به آن می افزاید و مهمتر آن که کمیت کافی مواد شفابخش در عسل با گذشت زمان کمبود نداشته آن چنان که آقای کی لاس Caillas قبل از جنگ ۱۹۱۴ یک عسل صدساله ی روسی را که خرمایی پررنگ و غلیظ بود به دست آورد و پس از تجزیه ۷۶-۹۰ درصد شیرینی تبدیل شده و مختصر ساکاروزی در آن یافت و گفت عسل یک ماده ی زنده ای است که با گذشت زمان زنده بودن و تکاملش را از دست نمی دهد.

    مبدأ عسل

    در بدن انسان اعضایی است که حفراتی چند در آن دیده میشود، حفره های مذکور را که گاهی بطن نامگذاری کرده اند زمانی متعلق به مراکز مغزی است به نام بطنها؛ همین طور حفرات یا بطنهای مربوط به قلب یا وابسته به دستگاه گوارش.

    چینه دان زنبور نیز یکی از بطن های زنبور عسل محسوب می شود و قسمتی از جهاز هاضمه اش به شمار می رود زیرا در آن جاست که به علت وجود ماده ای بنام «انورنین»ساکاروز شهد عسلی تغییر می یابد یعنی یک مرحله ی مخصوصی از هاضمه را طی می نماید و در نتیجه ساکاروز به قسمتی گلوکز و لولز تبدیل می گردد که ۷۰ الی ۷۵ درصد شیرینی و غلظت عسل مربوط به آن است و بیشتر یا کمتری آن در دانه دانه شدن (گرانوله) و سفت گردیدن عسل دخالت کلی دارد.

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.