پنج شنبه, ۸ آبان , ۱۳۹۹ 13 ربيع أول 1442 تعداد کل نوشته ها : 163 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 4×
  • آمار سایت

  • جایگاه عسل در قرآن کریم و احادیث
    ۲۳ خرداد ۱۳۹۹ - ۲:۱۲
    بازدید 23
    1

    پیامبران الهی آن چنان به عسل علاقه نشان می دادند که آرا به عنوان یکی از ارزاق طیبه ی الهی مورد استفاده قرار میدادند. و هنوز هم بعضی عسل را نوشیدنی انبیا مینامند. توجه نبی گرامی اسلام و ائمه ی اطهار به عسل در اخبار رسیده: خداوند متعال باران را مبارک، عسل را شفابخش و […]

    ارسال توسط :

    پیامبران الهی آن چنان به عسل علاقه نشان می دادند که آرا به عنوان یکی از ارزاق طیبه ی الهی مورد استفاده قرار میدادند.

    و هنوز هم بعضی عسل را نوشیدنی انبیا مینامند.

    توجه نبی گرامی اسلام و ائمه ی اطهار به عسل در اخبار رسیده:

    خداوند متعال باران را مبارک، عسل را شفابخش و روزی حلال را گوارا معرفی فرموده که هر گاه مخلوطی از این سه فراهم شود برکت و شفا خواهد بود.

    اما در مورد مبارک بودن آب باران باید گفت که باران پس از چند دقیقه بارش بهترین آب خواهد بود زیرا قطرات اولیه، گرد و غبار موجود در فضا را با خود پایین می آورد اما بر اثر بارش باران هم هوا تمیز می شود و هم آب باران تمیز خواهد شد.

    آب باران دارای مقادیر متفاوتی ویتامین b12 می باشد اما همین مقادیر مختلف نیز از نظر قرآن تقسیم بندی های متفاوتی دارد به این معنی که باران ها از لحاظ شدت و خاصیت بخشی به انواع مختلفی تبدیل می شود.

    به عنوان مثال آب نیسان (بارانی که در ماههای فروردین و اردیبهشت می بارد) دارای خواص منحصر به فردی می باشد و به همین مناسبت هم در قرآن بر مصرف چنین عسلی تاکید بیشتری شده است.

    پیامبر گرامی اسلام (ص) در مورد عسل می فرماید:

    بوی خوش عسل نگاه کردن به سبزه و سوارکاری موجب نشاط و طراوت می گردد.

    و همچنین نبی مکرم اسلام در مورد عسل می فرماید:

    هر کس با توجه به آنچه در قرآن درباره ی شفا دهندگی عسل ذکر شده، در هر ماه یک نوبت عسل تناول نماید از هفتاد و هفت بیماری معاف است.

    امام صادق (ع) در مورد عسل فرمودند:

    پیامبر اکرم عسل را خیلی دوست می داشتند و فرمودند بر شا باد به دو شفا؛ عسل و قرآن.
    همچنین ایشان می فرماید مردم به چیزی همانند عسل درمان و دارویی دیگر نخواهند یافت.

    پیغمبر اکرم در مورد عسل می فرماید:
    اگر در چیزی شفاء باشد در تیغ حجامت و شربت عسل است.

    امیر مومنان علی (ع) نیز می فرماید:

    عسل درمان و شفای هر بیماری است، در خود آن هیچ بیماری وجود ندارد بلغم را کم می کند و قلب را جلا می دهد.

    امام رضا (ع) می فرماید:

    از جدم رسول الله (ص) نقل است که خداوند برکت را در عسل قرار داده و در آن شفای بیماری هاست و هفتاد پیغمبر صلوات الله علیهم اجمعین از آن برکت گرفتند.

    امام هادی (ع) فرموده اند:

    عسل را با سیاه دانه بیامیزید و بگذارید کسی که تب دارد از این مخلوط لذیذ سه لیسه ی انگشت به دهان گذارد و رنج تب از جانش فرو خواهد ریخت.

    همچنین حضرت فرمودند: عسل برای بیماران شفای عاجل و قاطع است.

    از حضرت علی (ع) نقل شده است که پیغمبر (ص) فرمود: ۵ چیز فراموشی را برطرف می کند و به حافظه می افزاید و بلغم را از بین می برد؛ مسواک زدن؛ روزه گرفتن، قرائت قرآن و خوردن عسل و کُندر.

    منابع :

    مکارم الاخلاق ج ۱ ص ۳۵۷ و بحار الانوار ج ۶۶ ص ۲۹۰
    کافی ج ۶ ص ۳۳۲
    عیون اخبار الرضا ج ۲ ص ۳۵
    مکارم الاخلاق ج ۱ ص ۳۵۹
    بحار الانوار ج ۶۶ ص ۲۹۴
    مکارم الاخلاق ج ۱ ص ۳۵۹ و بحار الانوار ج ۶۶ ص ۲۹۴
    بحار الانوار ج ۶۲ ص ۱۰۰
    همان منبع
    فردوس ج ۲ ص ۱۹۷ و بحار الانوار ج ۶۶ ص ۲۹۰

    منتشر شده در سایت طب الابدان
    بزرگترین مرجع طب سنتی اسلامی ، ایرانی

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.